niedziela, 27 października 2013

Paskudztwo tygodnia

Torebki i ozdoby z ropuch olbrzymich dumą polskiej projektantki. Trudno o jaskrawszy przykład pogardy dla życia. Usprawiedliwia się ten proceder wskazując na pomysłowość i talent naszej rodaczki do robienia interesów. Magnifique, robi pieniądze na  australijskim "szkodniku"!!!
Szkoda, że mało kto pamięta, że te ropuchy celowo sprowadzono do Australii dla ochrony plantacji przed szkodnikami. Jak zwykle "wspaniały pomysł" wymknął się spod kontroli i teraz płazy uznano za "szkodniki", a potem zaczęto bezlitośnie tępić. A od niedawna żabimi truchłami "zdobią" torebki i stylizują się paryskie modnisie za sprawą "artyzmu" Moniki Jarosz. Źródło i więcej fotek
 Jesteście dumni z Polki? Ja jakoś nie bardzo :(

2 komentarze:

  1. Ale o co Ci właściwie chodzi? Że mają ich nie zabijać, czy nie robić z nich torebek?

    OdpowiedzUsuń
  2. Nie przepadam za Zbigniewem Herbertem, ale tu akurat pasuje.

    Potęga smaku

    Pani Profesor Izydorze Dąmbskiej

    To wcale nie wymagało wielkiego charakteru
    nasza odmowa niezgoda i upór
    mieliśmy odrobinę koniecznej odwagi
    lecz w gruncie rzeczy była to sprawa smaku
    Tak smaku

    w którym są włókna duszy i chrząstki sumienia
    Kto wie gdyby nas lepiej i piękniej kuszono
    słano kobiety różowe płaskie jak opłatek
    lub fantastyczne twory z obrazów Hieronima Boscha
    lecz piekło w tym czasie było jakie
    mokry dół zaułek morderców bark
    nazwany pałacem sprawiedliwości samogonny Mefisto w leninowskiej kurtce
    posyłał w teren wnuczęta Aurory
    chłopców o twarzach ziemniaczanych
    bardzo brzydkie dziewczyny o czerwonych rękach

    Zaiste ich retoryka była aż nazbyt parciana
    (Marek Tulliusz obracał się w grobie)
    łańcuchy tautologii parę pojęć jak cepy
    dialektyka oprawców żadnej dystynkcji w rozumowaniu
    składnia pozbawiona urody koniunktiwu

    Tak więc estetyka może być pomocna w życiu
    nie należy zaniedbywać nauki o pięknie
    Zanim zgłosimy akces trzeba pilnie badać
    kształt architektury rytm bębnów i piszczałek
    kolory oficjalne nikczemny rytuał pogrzebów

    Nasze oczy i uszy odmówiły posłuchu
    książęta naszych zmysłów wybrały dumne wygnanie
    To wcale nie wymagało wielkiego charakteru
    mieliśmy odrobinę niezbędnej odwagi
    lecz w gruncie rzeczy była to sprawa smaku
    Tak smaku
    który każe wyjść skrzywić się wycedzić szyderstwo choćby
    za to miał spaść bezcenny kapitel ciała
    głowa

    OdpowiedzUsuń